donderdag 23 juni 2016

Recensie 'Je ogen verraden je' van Steven van der Hoeven.

Recensie door Mieke Wijnants

Je ogen verraden je

Steven van der Hoeven groeit op als één na jongste in een christelijk gezin van acht kinderen. Twee keer per jaar is hij aan de beurt voor een verwenweek en mag hij kiezen wat er ‘s avonds op tafel komt. 
Zijn moeder verdeelt haar aandacht zo goed en zo kwaad als het kan, maar het blijft voor iedereen in het uit zijn voegen barstende rijtjeshuis vechten om een plek. Uiteindelijk biedt een vriend van de familie uitkomst voor de twaalfjarige Steven, juist als hij aan de middelbare school begint. Wat begint als een toevluchtsoord voor exclusieve aandacht, ontaardt in een ongezonde relatie. Met verstrekkende gevolgen. 
Je ogen verraden je is een eerlijk opgeschreven en onthutsend waargebeurd verhaal over een onderwerp waar een taboe op rust.




De mening van Mieke over 'Je ogen verraden je':

Ik las dit boek met tranen in mijn ogen. Het is het waar gebeurde verhaal van de dan 12 jarige Steven die seksueel misbruikt wordt door een vriend van de familie die daar kind aan huis is. De ouders van Steven hebben veel vertrouwen in deze vriend Ries die tevens voetbaltrainer is. Ze zijn blij dat hij zich om Steven bekommert. 
Steven krijgt thuis weinig aandacht in het gezin van 8 kinderen en is in eerste instantie ontzettend blij en gelukkig met de exclusieve aandacht van Ries. Maar al snel is hij bang voor Ries die van alles van hem wil op seksueel gebied in ruil voor cola, snoep en films kijken die hij thuis bij zijn ouders niet mag kijken. Hij wil niet meer naar hem toe gaan en ook niks meer afspreken met Ries, maar realiseert zich tegelijkertijd dat er dan vragen zullen komen van zijn ouders en wat moet hij dan vertellen? Hij is toch zelf schuld… 
Hij schaamt zich en dan is hij deze onverdeelde aandacht met alles wat daar bij hoort ook kwijt. Hij leert dingen die een jongen op die leeftijd normaliter nog niet behoort te doen. 
Hij zit in de knoei met zijn gevoelens en kan dit nergens kwijt.

Dit alles wreekt zich op latere leeftijd. Hij krijgt hier dusdanig veel last van dat hij zes jaar psychotherapie ondergaat. Met behulp van familie, vrienden en therapeuten komt hij er uit en kan het een plaatsje geven. Kan hij functioneren in de maatschappij, heeft zijn leven op de rails en is nu gelukkig. 
Maar wat een kracht en lef heeft Steven om zich zo bloot te geven over het seksueel misbruik door zijn voetbaltrainer. Hoe hij eenzaam en alleen worstelt met zijn gevoelens, schuld, schaamte…minderwaardigheidsgevoel… geen zelfvertrouwen en geen vertrouwen in mensen....
Hoe zijn leven van de ene op de andere dag verandert in een hel. Hoe hij zijn leven aanpast om er voor te zorgen dat het niet uitkomt. Een manier vindt om er mee te dealen. Het geheim als een loden last met zich meedraagt en uiteindelijk eronderdoor gaat.

Boek is zeer goed opgebouwd, realistisch en vlot geschreven. Een aanrader om te lezen. 
Ik geef dan ook 5*****

De pers over dit boek:
“Schokkend en waargebeurd. Dit zou iedere ouder moeten lezen.  ” 
— HUGO BORST

De auteur:

(foto: seksueelmisbruikinfo)
Steven van der Hoeven groeit op als één na jongste in een christelijk gezin van acht kinderen. Twee keer per jaar is hij aan de beurt voor een verwenweek en mag hij kiezen wat er ‘s avonds op tafel komt. 
Zijn moeder verdeelt haar aandacht zo goed en zo kwaad als het kan, maar het blijft voor iedereen in het uit zijn voegen barstende rijtjeshuis vechten om een plek. Uiteindelijk biedt een vriend van de familie uitkomst voor de twaalfjarige Steven, juist als hij aan de middelbare school begint. Wat begint als een toevluchtsoord voor exclusieve aandacht, ontaardt in een ongezonde relatie. Met verstrekkende gevolgen.

Koop dit boek via uw lokale boekhandel of via:

Boekgegevens:
Titel: Je ogen verraden je
Auteur: Steven van der Hoeven
Genre: autobiografie
Uitgave: paperback, 255 pagina's
Uitgever: Nieuw Amsterdam, oktober 2011
ISBN: 978 90 46811 50 4
ISBN: 978 90 46811 51 1 (e-book)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Laat gerust een reactie achter. Dat waardeer ik. Ik zal zo snel mogelijk op de vraag of opmerking reageren. Bij voorbaat mijn dank.